Warszawa

Niby do wyjazdu do Warszawy zostało mi dwa tygodnie, ale powoli zaczęłam się rozglądać za transportem (o noclegu też już powinnam myśleć). I co?
Założenie 1:
- ‘do’ powinnam jechać dzień wcześniej
Założenie 2:
- powrót powinien odbywać po 18
Cały problem polega na tym, że powrót mam utrudniony . Ostatni pociąg (na który mnie stać, albo jedzie tak, że nie ma 3 godzinnych przesiadek) wyjeżdża z Centralnego ok. godz. 16, natomiast PKS jedyny w okolicach godz. 21 czy też 23. Nie było by w tym nic trudnego. PKS Warszawa oferuje możliwość zakupu biletu on-line, ale akurat tego dnia nie ma autobusów powrotnych do mnie. Przyjdzie mi korzsytać z transportu innego przewoźnika i tu zaczną się schody z rezerwacją biletu…
Zobaczymy jak to będzie.

Po spędzeniu dziewięciu godzin na pokładzie PLL LOT gdzieś pomiędzy straszliwie zakatarzoną i kaszla

No i mam nowe okna, konkretnie 5 okien – duże w kuchni i cztery mniejsze w salonie. Ciężka praca, taka wymiena okien, jeszcze w takie upały! Na razie posłużyły mi jako suszarnia do bielizny, bo okna wychodzą na wschód i od rana słoneczko suszyło mi mokre części garderoby.
Z bielizną miałam ostatnio niesamowite przeżycie, mianowicie bezwiednie ukradłam majtki z bardzo eleganckiego sklepu na Nowym Świecie Koronkowe majtki na małym wieszaczku przyczepiły mi się do torebki podczas oglądania bielizny (terebka ozdobiona jest dwoma dużymi mosiężnymi kółkami) i tak “udekorowana” wędrowałam po centrum stolicy, tj. po Nowym Świecie i Ordynackiej, aż zaszłam na pocztę. Dopiero tutaj dostrzegłam te nieszczęśne majtki uwieszone do mojej torby. Ciekawe, że nikt mi nie zwrócił uwagi… Po wysłaniu przesyłki, wróciłam do sklepu i wprawiłam w osłupienie młode sprzedawczynie swoją opowieścią. – Numer tygodnia!  – zakrzyknęła jedna, zadziwiona wszystkim: i tym, że tak prosto wyniosłam te cud-majtki ze […]

Witam w specjalnej edycji działu “Idąc ulicą”. Tym razem nie szedłem ulicą, a przejechałem jednego dnia przez całą Polskę. A ile fur spotkałem przy okazji!
Zaczęło się od takiej, stojącej przy szosie Warszawy w barwach MO z tablicami GOD. Przypomniała czasy, gdy milicjant był bogiem. W tle nasz pojazd podróżny – szybki, luksusowy i emocjonujący jak kanapka z pasztetem.

Warszawa stała przed wejściem do parkingu, na którym nie wiedzieliśmy w którą stronę się obrócić. Podczas kiedy kolega fotografował Stara 25 z OSP Ulim i Peugeota J9, ja zrobiłem zdjęcie kolekcji Syren i Warszaw, w której trafił się niechcący czarny… Ford Prefect. Tak, to ten sam, który w “Autostopem przez galaktykę” łapał vogoński statek machając ręcznikiem. Chyba.

Co robi gdzieś pod Gorzowem Wielkopolskim? Czemu ukrywa się między Syrenami? Na to pytanie nie zna odpowiedzi pewnie nawet sam Zaphod Beeblebrox.
Jednak nie było czasu się nad tym zastanawiać, skoro z drugiej strony nawoływał nas ten przedwojenny […]

Tamron 70-300 f/4-5,6
Dziś bawiłem się moim nowym obiektywem. Firma jaka jest, każdy widzi, ale mimo wszystko szkło super łapie ostrość na autofocusie (problem jest jedynie z obrzeżami kadru, ale jeśli ktoś umie operować przysłoną, to nie powinno być problemu). Za tę cenę (700 zł) jest naprawdę genialne.
Jedynie wczoraj podczas ulewy zobaczyłem, że nie łapie ostrości, ale kiedyś moja Sigma też miała poważne z tym problemy. Chyba gdy pada, lepiej ostrzyć manualnie.

Łańcuch czystych serc